Sparks: The Seduction Of Ingmar Bergman

Geplaatst: januari 20, 2010 in Televisie

Ik herinner me nog dat er op zondagavond bij ons thuis in de jaren vijftig steevast naar een hoorspel op het toenmalige NIR werd geluisterd, en dit met de voeten op de Leuvense stoof gezeten. Het radioluisterspel was toen zeer populair aan weerszijden van de Atlantische oceaan, maar is door de opkomst van de televisie haast volledig uit de eter verdwenen. Ron en Russell Mael van Sparks doen hierbij een poging om het genre enigszins in ere te herstellen.

Velen onder u zullen Sparks nog kennen van hun hits uit 1974, namelijk ‘This Town Ain’t Big Enough For The Both Of Us’ en ‘Amateur Hour’ en lp’s ‘Kimono In My House’ en ‘Propaganda’. De broertjes Mael waren afkomstig uit Los Angeles, maar verbleven tijdens hun succestijd in Engeland. Hun repertoire was doorspekt met een soort humor, waar ze zich ook in hun luisterspel uitgebreid van bedienen. Hun luisterspel, dat op een muzikale basis steunt, heet ‘The Seduction Of Ingmar Bergman’. De Zweedse versie werd in augustus 2009 op de Zweedse radio uitgezonden en er werd zowel een ‘Limited Edition’ op cd en als dubbellp op de markt gegooid, met een bijhorend twaalf bladzijden tellend boek. De Engelstalige editie van ‘The Seduction Of Ingmar Bergman’ is eveneens te verkrijgen in vinylversie (dubbel lp) en als cd en kan ook worden gedownload. Mijn vriendelijke postbode stopte de Engelstalige cd-versie in mijn handen.

Om ten volle van de plaat te genieten kan het je een hele eind op weg helpen wanneer je een cinéfiel bent en ook nog van Ingmar Bergman houdt. Voor de rest van de bevolking wordt het hard kersen eten, want de plaat is niet echt toegankelijk. Ingmar Bergman was een filmmaker die meerdere cinematografische meesterwerken uit zijn hoge hoed toverde zoals ‘Het Zevende Zegel’, ‘Fanny En Alexander’, ‘Kreten En Gefluister’, ‘Scènes Uit Een Huwelijk’ en nog vele andere. Het verhaal begint in 1956, wanneer Ingmar Bergman voor de eerste maal de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes binnenrijft. Het verdere verhaal gaat uit van de veronderstelling wat er zou gebeurd zijn indien Bergman een Hollywood product zou zijn geworden. Hij wordt in een limo Hollywood binnengereden. In zijn hotelkamer kan Bergman beroep doen op de diensten van een lichtekooi met de bedoeling dat hij zich in Hollywood thuis zou voelen. Bergman slaat ook op de vlucht voor handtekeningjagers en hij vindt dat Hollywood massaproductie voortbrengt, die indruist tegen zijn definitie over het maken van een film. Het ganse verhaal wordt muzikaal heel vakkundig uit de doeken gedaan in 24 tracks zoals ‘Limo Driver’ (Welcome To Hollwood), ‘He’ll Come Around’, ‘Pleasent Hotel Staff’, ‘Bergman’s Ponders Escape’ enzovoort. Jonas Malmsjxf6 verdient een pluim voor zijn vertolking van Bergman. Soms komt Sparks in de buurt van Zappa, soms is het opera, zoals in ‘Garbo Sings’ en track 5, ‘Mr. Bergman, How Are You?’ is zelfs heuse rock ’n’ roll. De overgrote meerderheid van de rock en pop liefhebbers gaan, na een paar tracks te hebben beluisterd, het voor bekeken houden, daar ben ik volstrekt zeker van. Wie volhardt tot en met track 24 van ‘The Seduction Of Ingmar Bergman’ gaat het zich evenmin beklagen en sommige luisteraars zullen het zelfs een meesterwerk vinden. Maar het is, ik herhaal, géén toegankelijke plaat en ik mis onze oude Leuvense stoof toch wel een beetje.

Ivan Van Belleghem (3,5)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s